Envoyer à un ami

Imprimer

Ajouter à mon dossier

Wanneer het Waalse parlement zich over de Waalse symboolkwestie buigt, ontbreekt het niet aan voorstellen: Luikse Perron, ster, haan, leeuwerik, stier, everzwijn, eekhoorn. Maar de woordspeling Gallus-Galliër-Gallinacé (hoenderachtige) slaat aan: het Latijnse woord voor haan (gallus) is inderdaad gelijk aan Galliër.

In de 19de eeuw vindt de haan algemeen ingang als symbool van de Franse republiek. Uiteindelijk beslist het Waalse parlement: "Wallonië neemt de rode haan tegen een gele achtergrond, gevat in de Belgische nationale kleuren als symbool". De kleuren, kreet en leuze zijn ontleend aan het glorierijke verleden van het prinsdom Luik dat getekend is door strijd om vrijheden (Charter van Hoei, Vrede van Flexhe, perron, verklaring van de rechten van de mens op het congres van Polleur…): de onverschrokken, strijdlustige haan tegen een gouden achtergrond, de kreet "Liberté!" (vrijheid) en de leuze "Wallon toujours!" (Waal zijn en blijven).

De schilder Pierre Paulus wordt aangesproken door Paul Pastur. Zijn werk wordt op 3 juli 1913 officieel goedgekeurd door een kunstenaarscommissie. De officiële erkenning volgt met het decreet van de Culturele Raad van de Franse gemeenschap (28 juli 1975) en het decreet van het Waalse parlement (15 juli 1998). Het Waalse gewest en de Franse gemeenschap hebben nu dezelfde vlag.

De Waalse haan verschilt op twee punten van de Franse haan: hij heft zijn rechterpoot op en zijn bek is gesloten. De Luikse kleuren geel en rood werden gekozen om de belangrijke rol te benadrukken die de Luikenaars bij de vorming van het Waalse bewustzijn hebben gespeeld.